Omdat veel mensen zich afvragen hoe het met Duuk gaat, even een korte update tussen de behandelingen door. Nou… daar kunnen we kort in zijn… KLOTE.

Vrijdag bij thuiskomst gestart met de dexamethason (vanaf nu Dexa). Afgelopen weekend was hij bij papa en daar ging het al steeds een beetje minder goed. Zondagavond kwam Duuk weer bij mama. Toen hij maandagochtend naast mijn bed stond, was ik blij verrast. Hij wilde zelfs proberen naar school te gaan. Eenmaal beneden op de bank was dat allang geen optie meer. Dat kleine stukje van de trap af naar de bank had alle energie er uit getrokken. Hij is gaan liggen en keek een beetje tv. Maar al snel ging hij met zijn rug naar de tv toe liggen en wilde hij alleen maar slapen. In de middag klaagde hij meer over pijn en niet veel later schreeuwde hij het uit. Het is lastig in te schatten of hij daadwerkelijk zoveel pijn heeft als dat hij zegt of dat het uiten van de pijn vergroot wordt door de dexa. Na even aankijken de oncoloog gebeld. In overleg gestart met tramadol.

Dinsdagochtend leek weer hoopvol te beginnen. Maar ook die dag, Duuk was weer bij papa, heeft hij bijna alleen maar op de bank gelegen. Het is echt een zielig hoopje als je hem ziet liggen. En dat breekt echt je hart. Je kan zo weinig voor hem doen. Toen hij vanmorgen weer bij mij thuis kwam heb ik het even aangekeken. Toen toch weer naar het UMCG gebeld voor overleg. De tramadol kon opgehoogd worden en de oncoloog schrijft gabapentine voor. Een medicijn dat helpt tegen de pijn. Laten zag ik ook nog dat Duuk een enorme witte aanslag op zijn tong had. Zeer typerend voor spruw. Dus nog een keer gebeld en hiervoor nystatine gekregen om mee te spoelen. Al met al is het nu 13 uur en ik heb het gevoel dat het al wel 17 uur is. Duuk ligt nu even te slapen op mama’s plekje in het grote bed, zijn lievelingsplekje. Logisch! Toen ik vroeger ziek was wilde ik ook niets liever dan even op mama’s bedje. Zo maar even weer bij hem kijken hoe het met hem gaat….

Dit keer geen leuke, gezellige foto’s…. maar ook dit is realiteit….

—wordt vervolgd—