***mocht je in deze blog geen filmpjes zien, bekijk hem dan in desktop versie***

Na een lang weekend zijn we weer thuis en is alles weer op zijn plek.

Vrijdag was het weer tijd om bepakt en bezakt richting Groningen te rijden. Eenmaal daar was het ongeveer het zelfde riedeltje als de vorige x.
Controles, gesprekje, VAP aanprikken, bloed afnemen en naar het ODBC voor de lumbaalpunctie. Duuk was deze week als eerste aan de beurt. Op de behandelkamer bracht hij zichzelf weer onder narcose, deze keer heeft mama er een filmpje van gemaakt.


Na de narcose werd Duuk een beetje raar wakker. Hij wilde meteen omhoog maar dit mag niet na een lumbaalpunctie. Dan moet je nog een uur blijven liggen, maar leg dat maar eens uit aan een guppie van 5 jaar. Uiteindelijk heeft hij het uur vol weten te maken. Daarna mocht hij naar de afdeling M2 voor zijn volgende 24 uur MTX.

Elke keer is het weer spannend hoe hij hier op reageren zal. In de afgelopen 2 weken na de kuur hebben we weinig gemerkt. Op woensdag was zijn lip goed stuk en was hij misselijk. Maar de rest van de 2 weken was hij goed gemutst. Wel was zijn eetlust wat afgenomen. Dit ging in het weekend in het ziekenhuis door. Hij at nauwelijks en de flesjes nutridrink, die normaal prima naar binnen gaan, gingen nu moeizamer.
Verder bleef Duuk stuiteren en gezellig doen.

Zaterdag was er weer de Pret in je Bed-show op de ziekenhuistelevisie. Hij wilde graag weer bellen voor de prijsvraag. Net als 2 weken terug, toen had hij namelijk gewonnen. Maar dan moet er wel eerst een prijsvraag komen. En ja hoor! Na een half uurtje kwam de prijsvraag. “Wat doe je graag in het weekend met de letter h”.
Duuk dacht hard na. Ik vroeg hem welke sport Robbe, Marjolein en Madelief doen (hockey). Maar op eens riep hij: “Ik weet iets! Hardlopen!” Tja… dan maar snel bellen! En ja hoor, hij was de eerste beller. En hij won de prijs!

‘s Middags kwam papa en die heeft bij hem geslapen. Met zijn allen duimden we dat Duuk zondag weer mee naar huis mocht maar, uiteindelijk heeft het dit keer een dag langer geduurd. Zijn waarde was zondag net iets te hoog. Maandagmiddag was zijn waarde superlaag en was er dus geen twijfel over mogelijk of we naar huis mochten.
In plaats van naar Twello zijn we eerst nog naar Delfzijl gegaan.

Dinsdagavond zijn we nog naar de atletiekbaan gegaan. Atletiekvereniging Fivelstreek organiseert elk jaar de “10 voor Pasen”. Het inschrijfgeld gaat naar een goed doel. Dit jaar waren wij het goede doel… het ingezamelde geld komt ten goede aan de overnachtingen in het Ronald McDonald huis wanneer Duuk in het UMCG moet blijven voor opname en behandeling. Ik kan je vertellen… het voelt heel gek maar ondertussen ongelooflijk bijzonder om als gezin zo gesteund te worden in deze zware tijd! Duuk heeft zelf onwijs genoten van alle aandacht vanavond. Samen met opa heeft hij het startschot gelost.

De opbrengst was niet te geloven. Wat een geweldig bedrag hebben jullie met zijn allen bij elkaar gerend! Iedereen…. superbedankt voor jullie inzet… we weten niet hoe we iedereen moeten bedanken!!! ♡

Daarna zijn we teruggereden naar Twello. Iedereen helemaal munt van een druk, lang weekend. Vandaag was het weer woensdag. En als in een patroon was Duuk vandaag weer flink misselijk, net als vorige week. Hopelijk voelt hij zich morgen weer helemaal fit, zodat hij nog even naar school kan voor het Paasfeest. Hij mist al zoveel, alles wat hij mee kan pikken is mooi meegenomen!