Het is inmiddels 3 januari 2017. Dus allereerst nog een goed 2017 toegewenst allemaal. Ons eigen oud en nieuw was bijzonder.

Mijn ouders zijn rond 20 uur naar huis gegaan en hebben een bak oliebollen achtergelaten. Ravi was met opa en oma mee naar huis en Duuk lag lekker te slapen. Oud en nieuw vieren in een ziekenhuis met je zieke zoon en je andere zoon er niet bij voelt incompleet. Maar voor Ravi en Duuk was dit wel het rustigste….

Om de tijd te doden zijn we maar achter de tv gekropen en hebben geprobeerd wat cabaret te volgen. Maar al snel was ik niet meer in staat te luisteren naar alle narigheid over 2016. Want tuurlijk! Ons jaar is ook klote geëindigd maar laten we niet vergeten dat 2016 ons ook een prachtige zoon, een heerlijk huis en veel vriendschap heeft gebracht! Voor ons persoonlijk was het jaar 2016 best okay!

Ondertussen stromen lieve appjes en berichtjes binnen. Mensen die ons alle gezondheid wensen, heel veel goeds in 2017 etc. Superlief en enorm steunend. Maar ook zo dubbel. Want je weet dat er nog een heel zwaar traject aankomt wat een flinke knokpartij lijkt te worden…. je weet immers nu al dat er hoe dan ook tegenslagen komen.

Zoals nu…. een klein plekje op zijn knie. Afgelopen zomer lagen zijn knieën allebei volledig open. Ook best wel een beetje geïnfecteerd. Maar geen mens die er ook maar over dacht er mee naar de huisarts te gaan. Nu…. Was zo’n klein plekje reden om het ziekenhuis te bellen en om zelfs met ambulance naar het UMCG te gaan. Ik denk dan wel gelijk…. komende zomer maar extra opletten. Geïnfecteerde knieën is nu alles behalve gunstig. Het kan zelfs levensbedreigend zijn. En dat is hard…. een jochie van 5 jaar oud, die niets liever doet dan buiten razen en bomen klimmen….Hoe dan.

Het zal nog moeilijk worden om zulke dingen leren op een gepaste manier te controleren en toch ook deels los te laten.

Vandaag is het 3 januari. De kweek van 30 december heeft tot nu toe nog geen volledige helderheid gegeven. Wel weten ze inmiddels dat het gaat om een schimmel. De antibiotica is daarom gestopt. Hopelijk gaat hierdoor de misselijkheid van Duuk wat weg en ook zijn diarree. Nu spuugt hij elke dag best veel en eet eigenlijk niks. Het enige wat hij krijgt is sondevoeding..maar zodra hij misselijk wordt, moet de sondevoedingpomp even uit. Hierdoor (maar ook door veel op bed liggen) is hij zwak geworden en zakte hij vanmorgen na twee passen naast het bed op eens door zijn benen en hij lag hij op de grond. Later op de dag hebben we nog wel even gefietst. Dat gaan we nu elke dag weer even proberen, in de hoop wat spierkracht op te bouwen.

Wel is inmiddels ook gestart met een anti schimmel middel via het infuus. Ook deze is heel breed omdat de exacte schimmel nog niet bekend is…. Elke dag komt een chirurg kijken. Er is sprake geweest van het chirurgisch verwijderen van het plekje, maar doordat Duuk zijn lichaam toch ook enigszins vecht tegen het plekje is er in ieder geval nog geen uitbreiding gezien. Elke ochtend was ik hem (doordat zijn VAP is aangeprikt, mag hij niet douchen) en check ik of er ergens anders op zijn lichaam nog plekjes te vinden zijn. Maar dit is tot nu toe (nog) niet het geval.

Zoals het nu lijkt liggen we hier dus nog wel even. Ik zeg maar we… Want ik wijk niet (langer dan een paar uurtjes) van zijn zijde. Heel af en toe laat ik papa of opa, oma of tante Jacqie even op hem passen om zelf even de buitenlucht te bekijken of een bezoekje te brengen aan de gynaecoloog hiet in het ziekenhuis. Maar de meeste tijd ben ik in een straal van 3 meter bij hem in de buurt….. En daar voel ik me het allerbeste bij ♡

Al met al zijn de eerste 3 dagen van het jaar om gevlogen en ik verwacht dat we de hele eerste week van het jaar hier nog wel zijn…. 2017 Wordt voor ons een bewogen jaar. Met ups en downs. Tuurlijk hoop je op het allerbeste maar ik wil realistisch blijven en niet te veel hopen want dat zorgt alleen maar voor teleurstelling. Het kan beter meevallen dan tegenvallen. En natuurlijk mogen we in 2017 ons dochtertje en zusje verwelkomen. Iets waar we enorm naar uitkijken en wat ons, samen met onze lachebek Ravi, heel veel positiviteit geeft. We gaan het allemaal meemaken, samen met de geweldige mensen om ons heen die ons steunen door dik en dun.

Liefs Deb